• Nieuws
  • Trappen op de tandem in ’74

Trappen op de tandem in ’74

De BinckBank Dam tot Dam FietsClassic is een écht fietsfeest. Iedereen die de pedalen laat draaien is welkom en rijdt mee langs de prachtige Noord-Hollandse Dammen. Zo zagen we al eens iemand op een hoge bi, vele ligfietsen kwamen voorbij, mensen op handbikes, op steps en duo’s op tandems. Met een tandem zijn we bij Le Champion wel vertrouwd. Zo fietsten we in 1974 met 35 tandems de eerste en enige Tandemtoertocht uit de clubgeschiedenis. Vanuit Assendelft reden deelnemers 100 kilometer door Noord-Holland. Niet op anderhalve meter afstand, maar wel erg gezellig. Oprichter van onze club en erelid Cees Lansbergen schreef destijds dit verslag voor het clubblad:

‘Lang gewacht, maar toch gekomen, zo zouden we de 24e augustus kunnen noemen: de dag waarop de 1e tandemtoertocht van Le Champion werd verreden. Begunstigd door een heerlijk zonnetje stonden enige tientallen tandems deze zaterdagmorgen uitgestald bij “Het Wapen van Assendelft”. Oerdegelijke, in het zwart uitgevoerde tandems met prachtige brede banden, al dan niet  verstelbare zadels, soms zelfs met wasknijpers aan het stuur. Achtentwintig van deze tandems waren deze morgen speciaal uit Zeeland naar Assendelft overgebracht waar genoeg liefhebbers en niet te vergeten liefhebsters klaar stonden om er gretig gebruik van te maken.

Het was in het begin wat wennen, dat wel, maar al gauw ging het beter. We zagen verschillende dames van onze leden achterop de tandem hun mannen hartstochtelijk aanmoedigen en met eigen ogen wilden zij nu wel eens aanschouwen waartoe deze wel niet in staat waren. Het geheel was uitermate gezellig; vanaf de start was de sfeer enorm. De eerste etappe over 35 km naar Scharwoude werd voorzichtigjes aan in precies twee uur gereden. Ondanks het feit dat verreweg de meesten voor het eerst op een tandem zaten verliep alles deze etappe voorspoedig; geen enkele valpartij zoals er trouwens de hele rit geen enkele zou komen. Na een rust van drie kwartier in “De Karperput” volgde de tweede etappe ook over 35 km, nu naar De Rijp.

De meeste kregen hun vooroorlogse tandem nu onder de knie want na 1½ uur werd De Rijp al bereikt. Wel had het zitvlees het zwaar te verduren, wat geen wonder was op de “paddestoelen”-zadels. Enige dames begonnen de taktiek van het tandemrijden nu aardig door te krijgen: de voeten van de trappers en de man het werk laten doen. We zagen ze: zwoegend en zwetend om vooruit te komen. De Rijp werd echter door een ieder bereikt en weer werd genoten van een welverdiende rust. Dertig kilometers stonden de rijders nu nog te wachten en de meesten speet het niet dat deze onderbroken werden voor een pontovervaart bij Akersloot. Het was ook hier dat een lekke band te noteren viel. Gerard en Afke Buisman probeerden het eerst nog wel met pompen maar moesten tenslotte toch de hulp van mecanicien Dral inroepen, die de band vakkundig repareerde. De laatste kilometers naar Assendelft verliepen voorbeeldig en om precies half vijf zat de eerste tandemtocht van 100 km er op.

Zelf had ik het voorrecht samen met bruidegom Harm de Vries op één tandem te rijden. Ondanks zijn aanstaand huwelijk had hij toch nog voor één dag permissie gekregen. De eerste etappe zat hij achterop; vooral de eerste kilometers kon hij met z’n knieën de grond bijna raken. Zijn stuurman wilde ondanks enkele klaagzangen echter voorlopig niet stoppen, zodat Harm steeds meer naar z’n Greet begon te verlangen. Na hevig aandringen zijn we maar gestopt en hebben we het zadel bijgesteld. De tweede etappe mocht ik zelf ervaren wat het betekent achterop een tandem te zitten en te bemerken dat je je knieën nauwelijks kwijt kunt. Tot de pont bleef ons duo bij elkaar; daarna vond Harm het welletjes en koos een snellere partner. Op een echte racetandem kwam ik in Assendelft aan. Al met al een zeer gezellige tocht waaraan nog vaak teruggedacht zal worden. De organisatie was in bekwame handen van Joop Romeijn, die alles tot in de finesses had geregeld. Bijna zouden we het nog vergeten, maar er deed ook een trio mee. Hessel, Tineke en Anneke Kraaij, wie had dat niet graag willen zien. Tot de volgende keer, klonk het na afloop; tot de volgende keer ook voor Martin de Haas en echtgenote. Ook zij zullen dan ongetwijfeld weer present zijn.’